Thursday, May 31, 2018

<አገር አጥፋ> አረም


ብሽሽቅ ሃይማኖትም፣ ፖለቲካም፣ ወግም ሥርዓትም አይደለም፡፡ ብሽሽቅ ከከሠረ ኅሊና የሚበቅል ‹አገር አጥፋ› አረም ነው፡፡ ‹አገር አጥፋ› አረም የከብቶች ፀር የዕጽዋት ቀበኛ የሆነ ገበሬ አስቸግር አረም ነው፡፡ ‹አገር አጥፋ› አረም መስከረም መጥባቱን የሚያበሥረንን አደይ አበባ ሳይቀር ከሀገር የሚያጠፋ አረም ነው፡፡ አረሙን ከብቶቹ ስለሚያውቁት በአካባቢው ድርሽ አይሉም፡፡ ለስሙ የሚያፈካውን አበባ ንቦች ከቀሰሙት ማር ሳይሆን የሚገድል መርዝ ነው፡፡ ግዛቱን ሲያስፋፋ ከአውሮፓ ቅኝ ገዥዎችም ይብሳል፡፡ አገር ምድሩን ነው የሚወርረው፡፡ ዋናው ተግባሩ ሌላውን ሁሉ እያወደመ ራሱን ብቻ ማስፋፋት ነው፡፡ የግጦሽ መሬቱን ለመቆጣጠር ግልቢያው ከፍተኛ ነው። በተለይም በአውስትራሊያና በአፍሪካ ከፊል አካባቢዎች ተዛምቷል። በሕንድ «የኮንግረሱ ሳር» በሚል መጠሪያው ይታወቃል። 28 ቀን እራሱን የሚተካ ሲሆን፤ ዓመቱን ሙሉ አብቦ ይቆያል። እስከ አንድ ሜትር የሚረዝም ሥር ስላለው ሀገሩን ሁሉ ይቆጣጠረዋል። ዘሩ እስከ ሃያ ዓመት መሬት ላይ መቆየት ይችላል። የዋግ ሕምራ ገበሬዎች ‹አገር አጥፋ› ብለው የሰየሙትን ይሄንን አረም ሳይንቲስቶቹ ‹Parthenium hysterophorus› ብለው ይጠሩታል፡፡

ብሽሽቅም እንደዚሁ ነው፡፡ በተለይም ደግሞ በፖለቲካውና በሃይማኖቱ መስክ ሠፍኖ አገር እያጠፋ ነው፡፡ የምንጽፈው ጽሑፍ፣ የምንለጥፈው ፎቶ፣ የምንሰጠው ትምህርት፣ የምናቀርበው ምስክርነት፣ የምንሠራው ሥራ፣ የምንለግሰው ሐሳብና የምንገልጸው አቋም የቆምንበትን ዓላማ ለማስረዳትና አዎንታዊ ለውጥ ለማምጣት መሆኑ ቀርቶ ሌላውን ለማናደድ፣ ለማቃጠል፣ ለማበሳጨት፣ አንጀቱን ለማሣረርና ቆሽቱን ለማድበን፣ ጨጓራውን ለመላጥና ጥሎ ለማንኮታኮት እየሆነ ነው፡፡ ነገራችን ሁሉ ጠላት ተኮር እየሆነ ነው፡፡  

‹ጠላት እርር ይበል›፣ ‹እነ እንትና ቅጥል ይበሉ›፣ ‹እገሌዎች ዓይናቸው ደም ይልበስ›፣ ‹አንጀታቸው ይረር፣ ደማቸው ይምረር› የሚሉት አገላለጦች ማኅበራዊውን ሚዲያ እያጥለቀለቁ ነው፡፡ አንድ ሊቅ በአንድ ወቅት ‹እኔ መልካም የምሠራው ክርስቶስ ደስ እንዲለው እንጂ ሰይጣን እንዲበሳጭ ብዬ አይደለም› ያሉት ነገር ትልቅ መርሕ ነው፡፡ እኛ የሆንነውንና የተሰማንን ከመግለጥ ይልቅ ‹እንትና ይሄንን ሲያይ እንዴት ይቃጠል ይሆን› እያሉ ከሲዖል ጋር አብሮ ማሰብ ምን የሚሉት ሕመም ነው?  
ብሽሽቅ የሚወድ ሰው ያለ ጠላት መኖር የማይችል ነው፡፡ ካጣ እንኳን ከገዛ ጥላው ጋር ይጣላል፡፡ ብሽሽቅ የሚወድ ሰው እርሱ በመብላቱ ከመደሰትና ከማመስገን ይልቅ በሌላው ጦም ማደር የሚጠግብ ነው፡፡ ብሽሽቅ የሚወድ ሰው ከእርሱ መኖር ይልቅ የሌላው መሞት፣ ከእርሱ መፈታት ይልቅ የሌላው መታሠር፣ ከእርሱ መዳን ይልቅ የሌላው መታመም፣ ከእርሱም መነሣት ይልቅ የሌላው መውደቅ የሚያረካው ነው፡፡
ሀገር እንድትሠለጥን፣ እንድትዘምንና የሁሉም እንድትሆን ትግል የሚደረገው በጥሎ ማለፍ ዋንጫ እየተበሻሸቁ ለመጓዝ አይደለም፡፡ ለውጡ ሁሉንም እንደ ዐቅሙና እንደ ድርሻው ካልጠቀመ፤ አብሻቂና በሻቂ ቡድን ከፈጠረ ‹አገር አጥፋ አረም› ሥር እየሰደደ ነውና ልንነቃ ይገባል፡፡ አረሙን ያጠኑት ሊቃውንት እንደሚሉት ‹አገር አጥፋ› አረም ሥር ከሰደደ በኋላ መንቀሉ ራሱ ሌላ ጉዳት ያመጣል፡፡ ማጥፋት የሚቻለው በመከላከል ነው፡፡ የተነቀለ ሲመስል እንኳን መርዛማ ዘሩን ምድር ላይ በትኖ ደብቆ ያስቀምጠዋል፡፡ ጊዜ ሲያመቸውም ወረራውን ይጀምራል፡፡
የጽሑፋችን፣ የንግግራችን፣ የሥራችን፣ የመግለጫችን፣ የክዋኔያችን፣ የትግላችንና የድላችን ዓላማ ለሰው ዘር የሚጠቅም አንዳች እሴት ለማግኘት እንጂ ከኛ በማዶ ያለውን ለማብሸቅ ከሆነ ‹አገር አጥፋ› አረምን እያስፋፋነው ነው፡፡ በብሽሽቅ የሚገኝ ድኅነት፣ የሚሳለጥ ፖለቲካ፣ የሚገነባ ሀገር፣ የሚሠለጥንም ሕዝብ አይኖርም፡፡ ብሽሽቅ እንደ ‹አገር አጥፋ አረም› መልካሙን ሁሉ አጥፍቶ ብቻውን የሚኖር በሽታ ነውና፡፡
 



11 comments:

  1. አጎቴ አረሙን በጣም ስለሚጠላዉ አዉቀዋለሁእና ዳኒ ስለአረሙምን ሊል ነዉ ብዬ ሳስብ ለካ ነገሩ ወዲህ ነዉ። ግሩም
    እይታ!

    ReplyDelete
  2. Thank you D/N Daniel its interesting message

    ReplyDelete
  3. Your article educates those who characterize and label some as friends and others as enemies (that deserves the worst this world offers).I hope everyone will learn the Holines of embracing the other human being, and should strive to do that. This reminded me W. Churchill, once said: "Bring your friends close, bring your enemies closer." That principled approach brings individuals together to listen to each other and find the common humanity first. And the rest of the issues are too minor.

    ReplyDelete
  4. God bless you. I learnt quite a lot.

    Thanks again.

    ReplyDelete
  5. Tiru hasab new,besheshek kefu neger new,
    Ahun ye hagerachin fetena yihe neger yimeslegnal hullum sew sile hageru,wegenu teru simet binorew yishalenal

    ReplyDelete
  6. "እኔ መልካም የምሠራው ክርስቶስ ደስ እንዲለው እንጂ ሰይጣን እንዲበሳጭ ብዬ አይደለም።"
    ግሩም ምሳሌ ነው ፤ "አገር አጥፋ አረም"

    ReplyDelete
  7. "በብሽሽቅ የሚገኝ ድኅነት፣ የሚሳለጥ ፖለቲካ፣ የሚገነባ ሀገር፣ የሚሠለጥንም ሕዝብ አይኖርም፡፡ ብሽሽቅ እንደ ‹አገር አጥፋ አረም› መልካሙን ሁሉ አጥፍቶ ብቻውን የሚኖር በሽታ ነውና፡፡"

    ReplyDelete
  8. DD. thanks for the piece. you are right. negativity breeds only negativity and in the end nobody wins. however, I believe it takes time to change our deeds because it requires a shift in our perspective. for the past many years, we have trained our youth and worked so hard to inculcate division, categorization and despotism. we have been so hardly pressed upon those issues that some young men and women were going an extra mile to present themselves as who they are not, simply to fit in the existing system and benefit from it. the extent of division has went so far that it informs institutional operations and policy implementation. and all along, people have been suffering; feeling powerless because they are rendered voiceless by the system in place. and you know more than I do the effect of hoarded indignity, it decomposes and brews bitterness. what we are seeing now is a manifestation of that bottled up anger and feeling of injustice, which I must emphasize the people have experienced first hand. however, as you rightfully pointed out we can not let it continue this way because in the end the negative will suffocate and wither all the good things that are happening now. so what should we do? all of us must take responsibility: some of us as individuals with limited sphere of influence; and those of you who have already established yourselves as opinion influencers with your sphere of influence. the leaders and public figures, both past and present have a national responsibility to work on this issue so as to bring attitudinal shift in people and create forums for apology and forgiveness. religious leaders and media are also crucial.

    ReplyDelete
  9. Thanks!
    what makes it worse is when people we respect them and follow them as our teachers and spiritual family act that way > Lib yalew Lib Yibel

    ReplyDelete